RSS

Tag Archives: கடன்

“ஆண்கள்”

 Aangal
முப்பது வயதை கடந்து விட்டது
முன் நெற்றில் முடியும் கொட்டிவிட்டது
செல்லத் தொப்பையும் வந்து விட்டது.
 
கல்லூரிக் கனவுகளை கலைத்து விட்டு
கணிப்பொறியின் காதலனாய் காவல் பட்டோம். 
காசில்லா விட்டாலும் காதலுக்கு பஞ்சமில்லை
காதல் தோல்விகளும் கொஞ்சமில்லை.
 
ஓர் இலக்க குரோமொசோம் குளறுபடியால்
அடித்து வரப்பட்ட
ஆணாதிக்க வர்க்கத்தினர்.
 
இனிய இளமையை
இ.எம்.ஐ-லேயே இழந்து  விட்டு 
பணம் காய்க்கும் எந்திரமாக மாற்றப்பட்டோம்.
இதும் ஓர் வகை ஆண் பாலியல் தொழில் தானோ?
 
பொறுப்பற்ற பொறுக்கிகளா ஆண்கள்?
அக்காவின் பேறுகாலம்,
தங்கையின் திருமணம்,
அப்பாவின் மருத்துவம்,
அம்மாவின் வளையல்,
வீட்டுக் கடன்,
தம்பின் படிப்பு 
என ஏதேனும் பொறுப்புகளை சுமக்கும் தியாகிகள்.
 
நண்பர்களுக்கு  இடையே
நட்பின் அடர்த்தி வேண்டுமானால், 
கூடக் குறைய இருக்கலாம். 
ஆனால்,
கடைசி காசு வரை 
நண்பர்களுக்காகச் செலவிடும் 
மனங்களுக்கு குறைவிருக்காது.
 
அன்பு நிறைந்த ஆணின் 
நல்மதிப்பை அளவிட 
புகையும், குடியும் மட்டுமே 
அளவுகோல்களாக்கி விட வேண்டாம். 
 
ஆயிரம் சொல்லி விளக்கினாலும்
அப்பாவி  ஆண்களுக்கும் உண்டோ  கற்பு!
 

குறிச்சொற்கள்: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

“என்ன?”

தாராளமயமாக்கல் தந்தது என்ன?
தகவல் தொழில்நுட்பத்தில் புரட்சி கண்டு,
அடுத்தவீட்டின் தகவலை அறுத்து விட்டு,
அயல் நாட்டுக்கு அரைநொடியில் அழைக்கிறோம்.

வணிகமயமாக்கல் வளர்த்தது என்ன?
விவசாயம் வீழ்த்தப்பட்டு,
பணப்பயிரை பயிரிட்டு,
பட்டினிச் சாவுக்கு உரமிட்டோம்.

சந்தைப் பொருளாதாரம் சந்தித்தது என்ன?
கணிவுடன் கடன் அட்டை தந்து,
கட்ட வழியின்றி,
கடைத் தெருவில் நிறுத்தின.

சரி,
கொடுத்ததுதான் என்ன?
“பேராசை”.

அடுத்தவரை நேசிக்க நேரமின்றி
அடுக்குமாடி கட்ட யோசிக்கிறோம்.
ஆதாயம் தேடித்-தேடித் தான்
அன்பைக் கூட அளிக்கிறோம்.
உறவுகளில் உண்டான அன்பை
உயிரற்ற பொருட்களில் உண்டாக்கினோம்.
உறவுகள் நிறைந்திருந்த வீட்டில்
ஊமைப் பொருட்களை நிறைத்தோம்.
உணர்வுகளை உடைத்து விட்டு
உயிருள்ள பிணமாய் வாழ்கிறோம்.

கொடுத்ததை விட
இழந்தவை தான் அதிகம்.
இன்றைய தலைமுறையே
இப்படி இருண்டிருக்க,
அடுத்த தலைமுறையின்
அவலநிலை தான் “என்ன?”

 

குறிச்சொற்கள்: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

“அம்மா”

நீ தான் என் முதற் சொந்தம்
நீ சொல்லி தெரிந்தது பிற பந்தம்

பனி,குளிர்,மழை,வெயில் என நீ தாங்கி
கருவறையில் என்னைக் காத்தவளே

என் உதை நீ தாங்கி
அந்த எமனையும் வென்றவளே

இறுதியாய் என்னை ஈன்றாலும்
இன்றுவரை ஈரம் குறையல்லையே

உன் உதிரம் உருக்கி
என் பசி போக்கியவளே

நான் பெய்த மூத்திரத்தில்
உன் முகம் துடைத்தவளே

உன் பெயர் ஊர் கேட்க
அம்மா எனச் சொன்னேனே

நீ கொடுத்த முத்தங்கள்
நெஞ்ஞாங்கூட்டில் இன்றும் இனிக்கிறதே

உன் மடி நான் சாய்ந்தால்
என் தலை முடி கோதியவளே

அப்பா அடிச்சா வலிக்குமுன்னு
வலிக்கா பாணத்தை தொடுத்தவளே

ஊரே எனை ஏசினாலும்
உனக்கு ராசா நான்தானே

நீ பாடு பட்டது
நான் வாங்க பட்டமானது

உன்னப் பத்திக் கவி பாட
இந்தக் காகிதமும் பத்தலையே

உன் நினைவை நான் முடிக்க
இந்தக் காலமும் மீளாதே

உன் கடனை நான் முறிக்க
என் எழு ஜென்மம் போதாதே

உன்னப் பத்தி நான் சொன்னா
உண்மை சுடுமடி, உதிரம் கொதிக்குமடி

உன தருமை நான் நினைச்சா
உள்ளம் கனக்குதடி, உயிரே வலிக்குதடி

திரைக் கடல் ஓடி திரவியம் தேட
உனைக் காப்பகம் சேர்த்தேனே

இந்தப் பாவம் நான் கழிக்க
மகளாய் மறுபிறவி நீ பிறப்பாயா?

உனை உச்சரிக்கும் போதெல்லாம்
உலகமே உன்னுள் அடங்குமடி

………… ” அம்மா “…………

சமர்ப்பணம் :
எனதருமை அம்மாவுக்கு,
அருமை மகனாய்,
அன்புப் பரிசாய்…

 

குறிச்சொற்கள்: , , , , , ,

 
%d bloggers like this: